Wytrzymałość na rozciąganie (w temperaturze pokojowej)
Wytrzymałość na rozciąganie określa, jak duże obciążenie rozciągające może wytrzymać materiał przed pęknięciem. Podawana jest w N/mm² (niuton na milimetr kwadratowy). Można to sobie wyobrazić następująco: im wyższa wartość, tym materiał jest „mocniejszy" lub „twardszy".
Określenie „w temperaturze pokojowej" oznacza, że wartość ta została zmierzona w normalnych warunkach (ok. 20 °C) – czyli bez szczególnego wpływu ciepła ani zimna.
| Materiał | Wytrzymałość na rozciąganie (ok.) | Uwaga |
|---|---|---|
| Aluminium (czyste) | 60–120 N/mm² | bardzo miękkie, łatwo odkształcalne |
| Stopy aluminium | 200–500 N/mm² | bardziej wytrzymałe, często stosowane w budowie maszyn |
| Miedź | 200–250 N/mm² | miękka, dobrze odkształcalna |
| Stal konstrukcyjna (niestopowa, S235) | ≈ 360 N/mm² | standard w budownictwie |
| Stale ulepszane cieplnie | 800–1100 N/mm² | wysoka wytrzymałość, trudniejsze w obróbce |
| Stal nierdzewna (np. 1.4301, V2A) | 500–700 N/mm² | twarda, odporna na korozję |
| Stopy tytanu | 900–1200 N/mm² | bardzo wytrzymałe, lekkie, trudne w skrawaniu |
| Węglik spiekany | >1500 N/mm² | ekstremalnie twarde, kruche, trudne w obróbce |